حرفی در اصل ماجرا نیست …
سپاهان در ورزشگاه آزادی و در مقابل یکصد هزار نفر تماشاچی پرسپولیس را در هم کوبید . نتیجه جالبی بود  ۴ - ۱ به سود طلایی پوشان نصف جهان ، البته دور از انتظار هم نبود سپاهان این روزها زیبا بازی می کند . سایپا قهرمان لیگ برتر ، استقلال تهران مدعی نگون بخت قهرمانی که در پایان فصل جایگاهی بهتر از چهارمی به دست نیاورد و همنام اهوازی او تیم رده دوم جدول را با شکست از اصفهان بدرقه کرد . در جام باشگاه های آسیا به شایستگی سه نماینده تازی را حذف ، از  گروه خود صعود کرد و نمود این شعر شد که عرب در بیابان ملخ می خورد سگ اصفهان آب یخ می خورد .

امروز نوبت پرسپولیس بود تیمی که با هزار امید و آرزو به این میدان پا گذاشته بود تا ناکامی های سالهای اخیر را با فتح جام حذفی به دست فراموشی سپارد . پرسپولیس انصافاً خوب بازی کرد . نیمه اول بازی توپ و میدان را در اختیار داشت و چند موقعیت گل نیز خلق کرد اما راه به دروازه سپاهان نیافت . تا اینکه در نیمه دوم با ورود حسین کعبی و سناریوی تکراری زمین خوردن او در محوطه جریمه یک بر صفر از سپاهان جلو افتاد و در ۴ دقیقه مانده به پایان بازی پژمان نوری با شارژ حسین پاپی در ۱۸ قدم خودشان یک پنالتی تقدیم سپاهان کرد و بازی به تساوی کشیده شد . وقت اضافه اول گلی در بر نداشت اما در وقت اضافه دوم سپاهان که محرم نوید کیا و محمود کریمی تازه نفس را به بازی آورده و در حالی که جابا مجیری از بازی اخراج شده بود ۱۰ نفره ۲ بار دروازه پرسپولیس را در هم فرو ریخت و گل آخر را در حالی که ۹ نفره بود با پاس زیبای محرم ، پرش از روی توپ تکنیکی پاپی و ضربه بی نقص محمود کریمی به ثمر رساند . 
سپاهان برد و تماشاچیان پرسپولیس صندلی های ورزشگاه را از جای کنده و به تماشاچیان سپاهانی توهین می کردند . طرفدارانی که تا ۴ دقیقه مانده به پایان ۹۰ دقیقه مصطفی دنیزلی سرمربی پرسپولیس را تشویق می کردند با شعار دنیزلی حیا کن پرسپولیسو رها کن و با چهره های بر افروخته ورزشگاه را ترک کردند.
به نظر من این نتیجه خیلی هم غیر منتظره نبود . سپاهان استقلال اهواز را هم ۴ بر صفر شکست داد ، تیم فیروز کریمی که در خواب رویای قهرمانی می دید آن روز همه گفتند استقلال اهواز بد بازی کرد . اما در واقع این سپاهان بود که خوب بازی کرد . امروز هم همه گفتند پرسپولیس بد بازی کرد . اما در واقع این سپاهان بود که خوب بازی کرد .
من به برد و باخت کاری ندارم . همه کسانی که من را می شناسند با آنکه واقف هستند من یک سپاهانی بالفطره هستم می دانند که کمتر شده در باره یک بازی غیر ملی در وبلاگم مطلبی بنگارم . اگر این مطلب را می نویسم نه برای جشن گرفتن این برد سپاهان که برای عزاداری یک عده ای است که سنگ ورزش این کشور را به سینه می زنند .
امشب در برنامه جدید التاسیسی که « ورزش از نگاه دو » نام دارد به تهیه کنندگی و مجری گری یک بابایی به اسم « جهانگیر کوثری » که علی الظاهر پرسپولیسی سه آتشه ای هم هست داستانی بر پا بود که بیا و ببین . دنیزلی را آورده بودند و علی فتح الله زاده  سرپرست باشگاه استقلال و قهرمانی داور دیدار امروز سپاهان و پرسپولیس . این آقای کوثری در راستای رعایت حقوق دو باشگاه هیچ لازم ندیده بودند که از بوناچیچ یا حداقل مقامی از باشگاه سپاهان در برنامه امشب خود دعوت به عمل آورند . از دید ایشان تنها اتفاقی که افتاده بود این بود که پرسپولیس باخته بود . سپاهان نبرده بود . فرقی نمی کرد که این بازی را سپاهان برده است یا الغرافه قطر مهم این است که پرسپولیس باخته است آن هم نه با نتیجه نزدیک با ۴ گل و در برابر ۱۰۰ هزار هوادار . به نظر من پدیده هایی از تیپ کوثری کم نیستند . نه فقط در خیل پرسپولیسی ها و یا استقلالی ها و نه حتی فقط در فوتبال . در خلال این برنامه بار ها و بار ها از هر کسی و حتی فتح الله زاده که تخصصی در زمینه داوری ندارد پرسیده شد که آیا پنالتی دقیقه ۸۵ که به ضرر پرسپولیس ( دقت کنید به ضرر پرسپولیس نه به سود سپاهان ) گرفته شد پنالتی بود یا نه ؟ بار ها و بار ها از زوایای مختلف و با رزولوشن های متفاوت و تکنولوژی های زومینگ گوناگون صحنه پنالتی پژمان نوری بر روی حسین پاپی به نمایش در آمد . با آنکه صحنه طوری زوم شده بود که حرکت دست نوری به نظر نرسد اما همان شارژ با زانو کافی بود تا حقیقت را آشکار سازد . در تمام طول این برنامه اصلا بحثی بر سر این نشد که آیا پنالتی که با حرکت همیشگی فال داون کعبی به سود پرسپولیس گرفته شد  و بعد از آن کعبی طوری معلق زد که نزدیک بود گردنش بشکند پنالتی بود یا نه ؟ جالب تر از همه تلاش مذبوحانهُ مصطفی دنیزلی برای فرار از شکست سنگین تیمش بود که بارها و بارها ضمن تاکید بر اینکه قهرمانی قضاوت بسیار خوبی داشت و داور کاملا نمونه ای است سعی کرد گرفتن آن پنالتی را  اشتباه جلوه دهد . تا اینجای قضیه مساله ای نداشت و بزرگواری جناب آقای قهرمانی این جوان آینده دار جامعه داوری ایران ستودنی بود . مشکل از آنجا شروع شد که دنیزلی خاطره ای برای آقای قهرمانی تعریف کرد که وقتی جوان و خودشان فوتبالیست بوده اند گویا بازی از لیورپول و تاتنهام را دیده اند که در آن یک پنالتی به سود یکی از طرفین بازی گرفته شده است خاطی با نشان دادن نوک انگشت سبابه اش به داور گفته است : من فقط اینقدر به او برخورد کردم و دارو با نشان دادن سبابه و شصتش که به حالت شمردن اسکناس به هم میسائیده گفته است : من هم فقط این قدر پنالتی گرفته ام .
اولا برای دنیزلی متاسفم که به جای قبول کردن باخت تیمش به یک چنین مهملاتی روی آورده است ، ثانیا اگر برای کوثری قابل تحمل است که یک مربی ترک از نجابت و متانت یک داور ایرانی سوء استفاده کند و به خود چنین اجازه ای بدهد تا از رسانه ملی ما کرامت انسانی وی را با بیان اینچنین خزعبلی لگد مال کند  ما چنین چیزی را تاب نخواهیم آورد . ثالثا اگر قرار به شل کردن سر کیسه است خود دنیزلی که تیمش در خانه بازی می کرده و پنالتی اول هم به سود ایشان گرفته شده قبل از هر کس دیگری در مظان اتهام است . رابعا من هم یک خاطره ای یادم می آید که لازم می دانم برای آقای دنیزلی تعریف کنم و چندان هم از آن نمی گذرد و آن اینکه در یک بازی بین سپاهان و پرسپولیس که برای راهیابی به فینال جام حذفی بود و مربی گری پرسپولیس را یک ترک تبار بر عهده داشت سپاهان بعد از آن پنالتی که داور به خاطر سایش سبابه و شصتش به همدیگر به نفع ایشان گرفت با ۲ بازیکن کمتر و در مقابل دیدگان یکصد هزار نفر هوادار پرسپولیس و در فاصله کمتر از ۱۵ دقیقه ۳ بار پیاپی دروازه  پرسپولیس را گشود تا آن مربی ترک تبار به یاد خاطره بازی تاتنهام و لیورپول بیافتد و حیا کند و پرسپولیس را رها کند .
 قیافه کوثری دیدنی بود وقتی که عنایت رئیس کمیته داوران و هوشنگ نصیر زاده کارشناس برجسته داوری هم تصمیم قهرمانی را تائید کردند . حتی نصیرزاده دنیزلی را متهم به آن کرد که چندین بار از داوری قهرمانی تمجید کرده تا آن صحنه را در اذهان عمومی اشتباه قهرمانی جلوه دهد در حالی که آن صحنه یک پنالتی محرز بوده است . کوثری ناامیدانه می خواست آنها نظرشان را در باره قضاوت قهرمانی بگویند .
به اعتقاد من برای امثال کوثری روشن شدن حقیقت مهم نیست تا مانند برنامه ای مثل ۹۰ از کارشناسان داوری بخواهند در باره داوری ها نظر بدهند . برای آنها مهم این نیست که سپاهان می برد یا الغرافه قطر برای آنها مهم این است اگر تیم محبوبشان برنده شده است بر سر برنامه های تاکتیکی خارق العاده تیمشان بحث شود و اینکه کاملا استحقاق برد را داشته اند و اگر بازنده شده اند به هر قیمتی آن را به ناد آوری و یا عوامل واهی دیگر ربط بدهند . برای آنها مهم نیست که پنالتی دیگری هم گرفته شده است تنها مهم این است که به هر نحوی ثابت شود آن پنالتی که به ضرر آنها گرفته شده به اشتباه اعلام شده است . کوثری طوری در باره علل ناکامی استقلال و پرسپولیس در رسیدن به جام های لیگ و حذفی بحث می کرد که تو گفتی جام ارث پدری آنهاست و تیم های دیگر نباید بر سکوی نخست قرار گیرند گویی بقیه تیم ها موجودیتشان به خاطر این است که یکی از این دو تیم به مقام نخست نائل آیند . او شبکه دو را به تریبون اینکه چرا پرسپولیس باخته است تبدیل کرده . مهم نیست که یک بازی دیگری انجام شده و صبا باتری پیکان را حذف کرده است . مهم رفتار دور از شاُن ایرانی تماشاگران پرسپولیس نیست .
نه آقای کوثری پرسپولیس آن موقعی نباخت که ۴ گل در دروازه خود دید ، آن موقعی نباخت که آقای قهرمانی آن پنالتی را به درستی اعلام کرد .
پرسپولیس آن زمان باخت که هواداران آن تیم صندلی های ورزشگاه آزادی را از جای کندند .
پرسپولیس آن زمان باخت که هوادارانش به تماشاگران سپاهانی توهین کردند .
پرسپولیس آن زمان باخت که شما برنامه « ورزش از نگاه دو » را به روی آنتن فرستادید .